|
SPIS TREŚCI
Okładka
Wstęp
Gdy postanowiliście wziąć ślub
Terminarz ślubnych przygotowań
Formalności ślubne
Moda ślubna
Biżuteria ślubna
Uroda Panny Młodej
Dekoracje ślubne i weselne
Kwiaty do ślubu
Pojazdy ślubne
Prezenty ślubne
Zaproszenia ślubne
Planowanie przyjęcia weselnego
Fotografia i film ślubny
Muzyka ślubna i weselna
Podróż poślubna
Wieczory panieńskie i
kawalerskie
O czym trzeba pamiętać w dniu
ślubu
Uroczystości ślubne
Uroczystości weselne
A gdy będzie już po ślubie
Bibliografia |
1
2
3
4
5
6
7
8
Wieczory
panieńskie i kawalerskie c.d.
|
Czy wiesz, że…
Za dawnych czasów w
tradycji ludowej w przeddzień ceremonii zaślubin kandydatka na żonę żegnała
stan wolny we własnym domu rodzinnym w żeńskim gronie (z siostrami, matką,
babką, chrzestną, swatką, sąsiadkami) podczas wieczoru dziewiczego, czyli
tak zwanych rozplecin. Ich nazwa wywodzi się z rytuału rozplatania w tym
czasie warkocza dziewczynie wychodzącej za mąż. Biesiadzie towarzyszyły
przyśpiewki, pieczenie korowaja (ciasta weselnego), wicie wianków weselnych
dla państwa młodych, a także przygotowywanie (strojenie) tradycyjnej rózgi,
która miała symbolizować pannę młodą. Obecnie, w zdecydowanie zmodyfikowanej
formie, narzeczona spędza ten czas na „babskiej” imprezie, na ogół poza
domem, nazywanej wieczorem panieńskim, który ze względów praktycznych odbywa
się na kilka tygodni przed ślubem. Przygotowanie wieczoru panieńskiego – w
porozumieniu z panną młodą lub w tajemnicy przed nią, to zadanie koleżanki
pełniącej podczas ślubu rolę świadka, zaś koszty związane z przygotowaniem
imprezy wszystkie kobiety dzielą między siebie. |
|
Czy wiesz, że…
W przeszłości w tradycji
ludowej równolegle z wieczorem panieńskim odbywał się wieczór kawalerski.
Kawaler żegnał stan wolny w towarzystwie męskiej części familii, kolegów i
sąsiadów, którzy spotykali się przy stole zastawionym alkoholem. Po
zakończonej biesiadzie jej uczestnicy udawali się pod domostwo narzeczonej,
gdzie na progu następował rytuał tłuczenia szkła, mający na celu zapewnić
szczęście przyszłemu małżeństwu i odstraszenie demonów. Od tej chwili męskie
i żeńskie grono bawiło się razem w domu narzeczonej, która na tę okazję
przygotowywała specjalny poczęstunek. Rytuałem było dotykanie przez
narzeczonego, tuż przed rozplecinami, warkocza ukochanej (na znak pojednania
i zbliżenia się do niej). Ze względu na obowiązki i zadania, jakie czekały
wszystkich nazajutrz, biesiada u narzeczonej trwała krótko. Z czasem
modyfikacji uległ styl, rodzaj i miejsce zabawy. Obecnie przyszły pan młody
żegna się z wolnością na kilka tygodni przed ślubem podczas mocno
zakrapianego alkoholem wieczoru kawalerskiego. Czas ten spędza wyłącznie w
męskim gronie na beztroskiej, nierzadko swawolnej zabawie. Niezwykle rzadko
imprezy – damska i męska połączone są ze sobą. Za zorganizowanie wieczoru
kawalerskiego odpowiedzialny jest świadek pana młodego. Przebieg wieczoru
kawalerskiego najczęściej jest, choć nie musi, do końca pozostać
niespodzianką dla bohatera wieczoru. Koszty związane z organizacją takiej
imprezy wszyscy uczestnicy dzielą między siebie. |
|
|