SPIS TREŚCI

Okładka

Wstęp

Gdy postanowiliście wziąć ślub

Terminarz ślubnych przygotowań

Formalności ślubne

Moda ślubna

Biżuteria ślubna

Uroda Panny Młodej

Dekoracje ślubne i weselne

Kwiaty do ślubu

Pojazdy ślubne

Prezenty ślubne

Zaproszenia ślubne

Planowanie przyjęcia weselnego

Fotografia i film ślubny

Muzyka ślubna i weselna

Podróż poślubna

Wieczory panieńskie i kawalerskie

O czym trzeba pamiętać w dniu ślubu

Uroczystości ślubne

Uroczystości weselne

A gdy będzie już po ślubie

Bibliografia

1 2 3 4 5 6 7 8

Wieczory panieńskie i kawalerskie c.d.

Czy wiesz, że…

Za dawnych czasów w tradycji ludowej w przeddzień ceremonii zaślubin kandydatka na żonę żegnała stan wolny we własnym domu rodzinnym w żeńskim gronie (z siostrami, matką, babką, chrzestną, swatką, sąsiadkami) podczas wieczoru dziewiczego, czyli tak zwanych rozplecin. Ich nazwa wywodzi się z rytuału rozplatania w tym czasie warkocza dziewczynie wychodzącej za mąż. Biesiadzie towarzyszyły przyśpiewki, pieczenie korowaja (ciasta weselnego), wicie wianków weselnych dla państwa młodych, a także przygotowywanie (strojenie) tradycyjnej rózgi, która miała symbolizować pannę młodą. Obecnie, w zdecydowanie zmodyfikowanej formie, narzeczona spędza ten czas na „babskiej” imprezie, na ogół poza domem, nazywanej wieczorem panieńskim, który ze względów praktycznych odbywa się na kilka tygodni przed ślubem. Przygotowanie wieczoru panieńskiego – w porozumieniu z panną młodą lub w tajemnicy przed nią, to zadanie koleżanki pełniącej podczas ślubu rolę świadka, zaś koszty związane z przygotowaniem imprezy wszystkie kobiety dzielą między siebie. 

 

Czy wiesz, że…

W przeszłości w tradycji ludowej równolegle z wieczorem panieńskim odbywał się wieczór kawalerski. Kawaler żegnał stan wolny w towarzystwie męskiej części familii, kolegów i sąsiadów, którzy spotykali się przy stole zastawionym alkoholem. Po zakończonej biesiadzie jej uczestnicy udawali się pod domostwo narzeczonej, gdzie na progu następował rytuał tłuczenia szkła, mający na celu zapewnić szczęście przyszłemu małżeństwu i odstraszenie demonów. Od tej chwili męskie i żeńskie grono bawiło się razem w domu narzeczonej, która na tę okazję przygotowywała specjalny poczęstunek. Rytuałem było dotykanie przez narzeczonego, tuż przed rozplecinami, warkocza ukochanej (na znak pojednania i zbliżenia się do niej). Ze względu na obowiązki i zadania, jakie czekały wszystkich nazajutrz, biesiada u narzeczonej trwała krótko. Z czasem modyfikacji uległ styl, rodzaj i miejsce zabawy. Obecnie przyszły pan młody żegna się z wolnością na kilka tygodni przed ślubem podczas mocno zakrapianego alkoholem wieczoru kawalerskiego. Czas ten spędza wyłącznie w męskim gronie na beztroskiej, nierzadko swawolnej zabawie.  Niezwykle rzadko imprezy – damska i męska połączone są ze sobą. Za zorganizowanie wieczoru kawalerskiego odpowiedzialny jest świadek pana młodego. Przebieg wieczoru kawalerskiego najczęściej jest, choć nie musi, do końca pozostać niespodzianką dla bohatera wieczoru. Koszty związane z organizacją takiej imprezy wszyscy uczestnicy dzielą między siebie.     

 

-1-

czytaj dalej>